103
فصل دوم: مدت رسالت
بدون شك نبوت و رسالت، در صورتى مىتواند مسئوليت خود را به انجام رساند و حجت خداى متعال بر بندگان قرار گيرد كه نشانههايشان همواره باقى باشد و پيامش روشن و مشخص در دسترس انسانها قرار گيرد و صدايى قابل دريافت و شنيدن از آن به گوش رسد. اما اگر پيامش به انحراف افتد و صدايش به خاموشى گرايد و آنگونه كه هست شنيده نشود، بقاى صورت و پوستۀ آن بىفايده، بلكه گاه بارى بر دوش اجتماع خواهد بود؛ يعنى ابزارى در دست ظالمان و زورگويان مىشود كه به اسم دين، در راستاى ترويج ظلم و فساد، از آن بهرهبردارى كنند. در اين صورت به نبوتى ديگر كه بار رسالتى حقيقى را بر دوش دارد، نياز خواهد شد.
نو شدن نبوتها همگام با تحولات اجتماعى
همچنين، هرگاه اوضاع جامعۀ انسانى دگرگون و متحول شود، بهگونهاى كه مصالح و مفاسد جابهجا شود و فرد و جامعه براى ساماندهى كار خود، به روشى جز آنچه در رسالتِ پيشين وجود داشته، محتاج گردند، چارهاى از نو شدن نبوت و رسالتِ مناسب با تحولات جديد و نيازهاى روز نخواهد بود.
ازاينرو، پيامبران گذشته همواره به رسولان و پيامبران پس از خود كه رسالتى نو و