61آنگاه حضرت نيز پيوسته بر آنچه به وسيله وحى اختيار نموده بود تأكيد مىورزيد. چنين تفويضى از ديدگاه عقل نيز اعتقادى فاسد نيست. 1
مجموعه فراوانى از روايات بر اين مطلب دلالت دارند؛ براى مثال، امام باقر(عليه السلام) مىفرمايد:
خداى متعال، محمد(صلى الله عليه و آله) را بنده خود آفريد و او را آموزش داد و تربيت كرد تا به چهل سالگى رسيد. آنگاه بدو وحى كرد و دستورات را به او تفويض نمود و فرمود: «و آنچه را رسولخدا(صلى الله عليه و آله) براى شما آورده بگيريد [و اجرا كنيد] و از آنچه شما را نهى كرده خوددارى نماييد». 2و 3
همچنين «زراره» از امام صادق يا امام باقر(عليهما السلام) چنين نقل مىكند:
خدا كار بندگانش را به پيامبرش سپرد تا چگونگى اطاعتشان را بنگرد. آنگاه اين آيه را تلاوت كرد: «و آنچه را رسولخدا برايتان آورده، بگيريد [و اجرا كنيد] و از آنچه شما را نهى كرده، خوددارى كنيد». 4و 5
برخى روايات، تعدادى از قوانينى را كه پيامبر(صلى الله عليه و آله) بدون وحى تشريع كرده، و سپس خداى سبحان آنها را تأييد و اجازه داده، يادآور شدهاست:
زراره از امام باقر(عليه السلام) نقل مىكند: