133برداشت و استشمام كرد و چنان گريست كه زمين از اشك‌هاى حضرتش مرطوب گشت.
سپس حضرت فرمود:
از اين سرزمين هفتاد هزار نفر محشور شده و بدون حساب وارد بهشت مى‌گردند. 1 آيا سجده بر چنين تربتى مطلوبيت و قداست ندارد و سبب تقرّب به خداوند متعال نمى‌گردد؟. آيا سزاوار نيست كه انسان بر تربتى سجده كند كه در آن نشانه‌هاى توحيد و عشق‌بازى در راه معبود است؟ تربتى كه در صورت توجه خاص به حقيقت آن، حالت رقّت قلب در انسان ايجاد شده و انسان را به سوى خداوند نزديك مى‌كند... 2
استاد عباس محمود عقاد - نويسنده مصرى - در مورد سرزمين كربلا مى‌نويسد:
سرزمين كربلا حرمى است كه مسلمانان براى عبرت و ياد آورى به زيارت آن مى‌آيند و غير مسلمانان براى مشاهده و بازديد، ولى اگر بنا باشد كه حقّ اين سرزمين ادا شود بايد آن را زيارت‌گاه هر انسانى قرار داد كه براى نوع خود نصيبى از قداست و بهره‌اى از فضيلت قائل است، زيرا ما به ياد نداريم كه قطعه‌اى از زمين به مانند كربلا اين چنين داراى فضيلت و منقبت باشد. اين نيست مگر به جهت آنكه اين سرزمين با اسم كربلا و منزلگاه حسين(ع) مقرون و عجين شده است. 3