150 كَذَبَ الْعَادِلُونَ بِكَ إِذْ شَبَّهُوكَ بِأَصْنَامِهِمْ، وَ أَشْهَدُ انَّ مَنْ سَاوَاكَ بِشَيْءٍ مِنْ خَلْقِكَ فَقَدْ عَدَلَ بِكَ. ¹

دروغ گفتند: مشركان كه تو را با بت‌هاى خود همانند پنداشتند و خدايا گواهى مى‌دهم آنان كه تو را با چيزى از آفريده‌هاى تو مساوى شمارند از تو روى برتافته‌اند.

چهار - نهى از قرار دادن «ندّ» براى خدا

در برخى از آيات قرآن از قرار دادن «ندّ» براى خداوند متعال نهى شده است از آن جمله مى‌فرمايد:

فَلاٰ تَجْعَلُوا لِلّٰهِ أَنْدٰاداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره:22)

بنابراين، براى خدا همتايانى قرار ندهيد، در حالى كه مى‌دانيد (هيچ يك از آنها، نه شما را آفريده‌اند، ونه شما را روزى مى‌دهند).

فراهيدى در كتاب «العين» مى‌نويسد:

الندّ ما كان مثل الشيء يضاده في اموره. ²

ندّ آن چيزى است كه مثل چيز ديگرى است و در كارهايش با او ضدّيت دارد.

در كتاب «تاج العروس»آمده است: «الند بالكسر: المثل و النظير، جمع انداد» ³؛ «ندّ به كسر مثل و نظير است و جمع آن انداد مى‌باشد».

از آيه فوق استفاده مى‌شود كه مشركان بت‌هاى خود را در عرض