128و نيز مى‌فرمايد:

مٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِهِ إِلاّٰ أَسْمٰاءً سَمَّيْتُمُوهٰا أَنْتُمْ وَ آبٰاؤُكُمْ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ بِهٰا مِنْ سُلْطٰانٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاّٰ لِلّٰهِ (يوسف:40)

اين معبودهايى كه غير از خدا مى‌پرستيد، چيزى جز اسم‌هايى (بى‌مسمّا) كه شما وپدرانتان آنها را خدا ناميده‌ايد، نيست. خداوند هيچ دليلى بر آن نازل نكرده، حكم تنها از آنِ خداست.

مضمون اين آيات عين دسته قبل است، و آن اينكه عبادت غير خدا، در صورتى تحقق مى‌يابد كه وسيله با اراده بنده و اختراع او باشد.

دسته چهارم

دسته‌اى ديگر از آيات دلالت دارند بر اينكه تشريع از جانب غير خدا هنگامى شرك محسوب مى‌شود كه بدون اذن او باشد.

خداوند متعال مى‌فرمايد : أَمْ لَهُمْ شُرَكٰاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مٰا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللّٰهُ ؛ «آيا معبودانى دارند كه بى‌اذن خداوند آيينى براى آنها ساخته‌اند؟!» (شورى: 21)

و نيز مى‌فرمايد:

قُلْ أَ رَأَيْتُمْ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرٰاماً وَ حَلاٰلاً قُلْ آللّٰهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُونَ (يونس:59)

بگو: آيا روزى‌هايى را كه خداوند بر شما نازل كرده ديده‌ايد، كه بعضى از آن را حلال، وبعضى را حرام نموده‌ايد؟! بگو: آيا خداوند به شما اجازه داده، يا بر خدا افترا مى‌بنديد (و از پيش خود، حلال وحرام مى‌كنيد؟!)