112شيخ طوسى(رحمة الله) در تفسير جمله وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مى‌فرمايد:

أي ومن الّذي يدبّر جميع الأمور في السماء والأرض، وليس جواب ذلك لمن انصف ولم يكابر إلاّ ان يقول: الله الفاعل لجميع ذلك. ¹

يعنى كسى كه در تمام امور آسمان وزمين تدبر وانديشه كند ومنصف بوده واهل جدل نباشد به طور حتم مى‌گويد: فاعل وخالق تمام اين امور خداوند است.

در روايات اهل‌بيت(عليهم السلام) نيز به اين معنا اشاره شده است.

از امام باقر(ع) به سند صحيح نقل شده كه رسول خدا(ص) فرمود:

كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ يَعْنيِ الْمَعْرِفَةَ بِأَنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ خَالِقُهُ، كَذلِكَ قَوْلُهُ تَعَالى: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللّٰهُ. ²

هر مولودى بر فطرت آفريده مى‌شود؛ يعنى بر شناخت اينكه خداى عزّوجلّ خالق اوست، وآيه: وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ... به همين معنا اشاره دارد.

رابعاً: توجيه ديگرى كه از اين آيات شده اين است كه مشركان اقرار واعتراف حقيقى به خالقيت وربوبيت خداوند دارند، ولى اين اعتراف تنها در محدوده اصل آن دو مى‌باشد نه توحيد در آن، لذا گويا آيات مورد بحث به مشركان مى‌گويد: اگر شما اقرار به خالقيت كلّى خدا ومدبريّت كلّى او داريد، پس چرا معتقد به خدايان كوچكى هستيد كه