103 سوى خدا عبادت مىكنيم). وگفتند: (آيا خدايان متعدد را يك خدا كرده اين كار عجيبى است). وخداوند متعال فرمود: (هر كافر معاند را در جهنم بيندازيد). تا اينكه فرمود: (آن كسى كه با خدا، خدايان ديگرى قرار داده، او را در عذاب شديد بيندازيد...).
وامّا ربوبيت، آنان به اين توحيد اقرار داشتند، خداوند متعال مىفرمايد: (واگر از آنها سؤال كنى چه كسى آسمانها وزمين را خلق كرده به طور حتم مىگويند: خدا)، ونيز فرمود: (بگو كه زمين وكسانى كه در آن است براى كيست اگر مىدانيد؟ زود است كه بگويند: براى خداست...). تا قول خداوند: (پس چگونه سحر مىشويد)، وهرگز احدى از آنها اعتقاد نداشتند كه بتها باران فرو مىفرستند وعالم را روزى داده وتدبير مىكنند، وهمانگونه كه گفتيم شرك آنان اين بود كه غير از خدا را مثل او قرار داده وهمانند محبت به خدا آنها را دوست مىداشتند...
محمّد بن عبدالوهاب مىگويد:
...وامّا توحيد الربوبية فهو الّذي اقرّ به الكفار على زمن الرسول(ص) ولم يدخلهم في الإسلام وقاتلهم رسول الله(ص) واستباح دماؤهم واموالهم... 1
...وامّا توحيد ربوبيت، همان چيزى است كه كفار عصر پيامبر(ص) بر آن اقرار داشتند، ولى اين باعث نشد تا داخل در اسلام گردند، ولذا رسول خدا(ص) با آنان جنگيد وخونها واموالشان را مباح كرد...