70اوست كه از او پيروى مى‌كند، و از اين قبيل است وارد كردن رأى شخصى در قضاياى دينى و احكام و شرايع الهى.
و گاهى غلو و افراطگرى در دين به جهت ميل انسان به اشغال مراكز تقديس و احترام نزد عوام است، درحالى‌كه نمى‌دانند كمال تدين، به التزام حدود دين، بدون افراط و تفريط مى‌باشد.
و گاهى افراطگرى و غلو جنبه منافع مالى و غير مالى دارد، و گاهى نيز به جهت پوشاندن كارهاى زشت و قبايحى است كه از او سر زده تا از اين راه خود را قانع نمايد.
و برخى از غاليان و افراطگران نيز منافقانى هستند كه به جهت فاسدكردن مفاهيم دينى و تحريف در آنها، دست به چنين كارى مى‌زنند.
در نتيجه، غلو در دين عبارت است از خروج از حدود دين با گمان انتساب و شدت ارادت به آن، كه ناشى از سوء تصور است و يا ناشى از مكر و حيله و اضرار به دين مى‌باشد، و غلو همواره با جهل و تعصب و هواى نفس و وسوسه‌هاى شيطانى همراه است.
وسطيت و اعتدال نزد انديشمندان اسلامى
بسيارى از علما و انديشمندان اسلامى به رعايت خط اعتدال و وسطيت در تمام امور تصريح يا اشاره كرده‌اند:
1. مير سيد شريف جرجانى درباره انسان مى‌گويد:
تنبيه: اتفاق كرده‌اند بر اينكه موزون‌ترين انواع مركبات يعنى نزديك‌ترين آنها به حسب مزاج به اعتدال حقيقى نوع انسان است؛ زيرا نفس انسانى اشرف و اكمل است و بخلى در افاضه مبدأ