47 ( فَقٰالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ مٰا نَرٰاكَ إِلاّٰ بَشَراً مِثْلَنٰا ) (هود:27)

اشراف كافر قومش (در پاسخ او) گفتند: ما تو را جز بشرى همچون خودمان نمى‌بينيم.

ودرباره قوم موسى وهارون(ع) مى‌فرمايد:

(فَقٰالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنٰا وَ قَوْمُهُمٰا لَنٰا عٰابِدُونَ ) (مؤمنون : 47)

آنهاگفتند: آيا ما به دو انسان همانند خودمان ايمان بياوريم؟ درحالى‌كه قوم آنها بردگان ما هستند.

قوم ثمود به پيامبر خود عرض كردند:

(مٰا أَنْتَ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُنٰا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰادِقِينَ ) (شعراء:154)

تو فقط بشرى همچون مايى، اگر راست مى‌گويى آيت ونشانه‌اى بياور.

اصحاب أَيكَه به حضرت شعيب(ع) عرض كردند:

(إِنَّمٰا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ * وَ مٰا أَنْتَ إِلاّٰ بَشَرٌ مِثْلُنٰا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكٰاذِبِينَ ) (شعراء: 185 و 186)

تو فقط از افسون شدگانى. تو بشرى همچون مايى وتنها گمانى كه درباره تو داريم اين است كه از دروغگويانى.

مشركان عصر جاهليت به پيامبر اسلام(ص) عرض كردند: مٰا لِهٰذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعٰامَ وَ يَمْشِي فِي الْأَسْوٰاقِ ؛«چرا اين پيامبر غذا مى‌خورد ودر بازارها راه مى‌رود؟» (فرقان: 7)