61 پاسخ به جزايرى: اين اعتقاد كه خداوند متعال، فهم معانى ظاهرى و باطنى قرآن و شناخت تمام احكام آن را به اهل بيت عليهم السلام اختصاص داده است، موجب تكذيب خداى متعال و پيامبرش (ص) نمى‌شود. حتى اگر بگوييم جز اهل بيت عليهم السلام هيچ‌كس قرآن را آن‌چنان‌كه نازل شده، جمع‌آورى نكرده است، باز هم اين گفته با آيۀ مباركه منافات ندارد؛ زيرا نتيجه اين مى‌شود كه همانا خداوند، قرآن را به وسيلۀ امامان بر حق، حفظ و نگهدارى كرده است.

اگر اين روايت ضعيف كافى، كه دلالت مى‌كند بر اينكه اهل بيت عليهم السلام قرآن را به معنايى كه گفتيم جمع‌آورى كرده‌اند، مستلزم تكذيب خداى متعال در آيۀ شريفۀ مذكور ¹ باشد، پس روايات زيادى كه اهل سنّت نقل كرده‌و بر سقوط برخى كلمات، آيات و حتى سوره‌هايى از قرآن كريم دلالت دارد و اهل سنت آن‌را صحيح مى‌دانند چه نتيجه‌اى در پى خواهد داشت. آيا اين‌گونه روايات، مستلزم تكذيب خداوند متعال در حفظ و نگهدارى كتاب عزيز نيست؟! به‌خصوص كه اهل سنّت به وجود قرآنى غير از اين قرآن كه در دست مسلمانان است، اعتقاد ندارند! ² در اينجا به تعدادى از اين روايات در قالب چند دسته اشاره مى‌كنيم:

دستۀ اول: رواياتى است كه بيانگر از بين‌رفتن و كم‌شدن تعدادى از سوره‌هاى قرآن است؛ مانند روايتى كه مسلم و ديگران، از ابى‌الاسود نقل كرده‌اند كه مى‌گويد:

ابوموسى اشعرى، قاريان بصره را طلبيد؛ سيصد نفر از آنان نزد وى آمدند. ابوموسى به آنها گفت: «شما بهترين مردم و قاريان اهل بصره هستيد. پس