254 نوشيدن شراب ناب و معمولى جايز است. پس در روزهاى شاد و خوش آن را بنوش؛ و مالك نوشيدن فُقاع را جايز مىداند و قوام و استوارى دين و اسلام به آن است. و احمدِ دانشمند، استمنا را جايز دانسته و با اين عمل از [ازدواج با] خويشاوندان بىنيازى حاصل مىشود 1؛ پس خمر و لواط و زنا و قمار بكن و دربارۀ هريك از اين مسائل، نظر امامى را دستاويز قرار ده.
***
جزايرى مىگويد: و در پايان بدانكه اين نصيحت را بهخاطر طمع به آنچه نزد توست يا نزد ديگر مردم است يا بهخاطر ترس از تو يا ديگرى، براى تو نگفتم؛ به خدا سوگند كه هرگز براى اينها نبوده؛ فقط بهخاطر برادرى اسلامى و سفارشى كه خدا و قرآن و پيغمبر و امامان همۀ مسلمين (امامان اهل سنّت) آن را واجب كردهاند؛ همينها باعث شد كه اين نصيحت را پيشكش تو كنم. از خدا مىخواهم براى قبولى آن شرح صدرى به تو بدهد و به وسيلۀ آن، تو را به چيزى هدايت كند كه سعادت دنيوى و اخروى تو در گرو آن باشد و سلام و درود بر پيغمبران خدا، والحمدلله رب العالمين.
پاسخ به جزايرى: به تحقيق براى خوانندۀ محترم روشن شده است كه آنچه آقاى جزايرى بهعنوان حقيقت در اين كتابچۀ خود آورده، چيزى جز اتهامات باطل و ادعاهاى فاسد و بىاساس نيست.
گويا اين كتابچه، اشتياق درونى جزايرى براى تكفير شيعۀ اماميه را - در شكل بيان نصيحتهاى آراستهشده - آشكار ساخته است. اين در حالى است كه او خود را دلسوز هدايتيافتن شيعه نشان داده است. ولى عدم كنترل زبانش وى را رسوا كرده و ماهيت او را براى هر بينندهاى آشكار نموده است و بدين ترتيب خود را خوار و ذليل و زيانكار كرده است.