208 كتاب است. ¹

2. در بعضى از كتاب‌هاى اماميه، رواياتى از اهل بيت عليهم السلام در نكوهش و لعن و بيزارى از عبدالله بن سبأ آمده است:

الف) كشّى در كتاب رجالش به سند خود از هشام بن سالم چنين روايت كرده است:

امام صادق عليه السلام درحالى‌كه با ياران خود دربارۀ عبدالله بن سبأ و عقيدۀ او در پروردگارى حضرت على عليه السلام صحبت مى‌كرد، از او شنيدم كه مى‌فرمود: «هنگامى كه وى (عبدالله بن سبأ) چنين ادعايى دربارۀ او (حضرت على عليه السلام ) كرد، اميرالمؤمنين عليه السلام از او خواست تا توبه كند. ولى او از توبه سر باز زد؛ آن‌گاه حضرت او را به آتش سوزاند».

ب) كشّى باز هم در كتاب رجال خويش، به سند خود از ابان بن عثمان چنين نقل كرده است:

از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «خدا لعنت كند عبدالله بن سبأ را. او دربارۀ اميرالمؤمنين عليه السلام ادعاى ربوبيت كرد و به خدا سوگند كه اميرالمؤمنين عليه السلام بندۀ مطيع خدا بود؛ واى بر كسى كه بر ما دروغ بندد و همانا گروهى دربارۀ ما چيزى مى‌گويند كه ما آن را دربارۀ خود نمى‌گوييم؛ از آنها به‌سوى خدا بيزارى مى‌جوييم، از آنها به‌سوى خدا بيزارى مى‌جوييم».

ج) و نيز كشى به سند خودش از ابوحمزه ثمالى چنين روايت كرده است:

على بن حسين عليه السلام فرمود: «خدا لعنت كند آن كسى را كه بر ما دروغ ببندد! همانا به ياد عبدالله بن سبأ افتادم و تمام موهاى بدنم سيخ شد. همانا چيز بزرگى ادعا نمود. او را چه به اين كارها؟! خدا لعنتش كند! على عليه السلام همواره