195 [اينها] اصحاب من [هستند]، پس [خداى متعال] مىفرمايد: همانا تو نمىدانى كه پس از تو چه كردند. همانا آنها به گذشته خود برگشتند». 1
بخارى روايت ديگرى از ابوهريره از پيامبر (ص) نقل مىكند كه فرمود:
درحالىكه ايستادهام يك دفعه جماعت و گروهى [مىآيند] كه آنان را مىشناسم؛ مردى از بين من و آنها بيرون مىآيد و مىگويد: «بشتابيد». مىگويم: «كجا؟» مىگويد: «به خدا، بهسوى آتش». مىگويم: «مگر چه كردند؟» مىگويد: «همانا آنها به گذشته خود رو به عقب برگشتند» و مىبينم كه كسى از آنها رهايى و نجات نمىيابد، مگر به اندازۀ شتران گمگشته. 2
ظاهراً ضمير مجرور در متن روايت «فلا يخلص منهم»، به اصحاب پيامبر (ص) برمىگردد، نه به مرتدين به گذشته؛ زيرا از مرتدين كسى نجات و رهايى نمىيابد.
همچنين بخارى از پيامبر (ص) نقل مىكند كه فرمود:
مردانى از اصحابم در كنار حوض بر من وارد مىشوند و از آن رانده شده و دور مىگردند. آنگاه مىگويم: «اى پروردگار! [اينها] اصحاب من [هستند]». پس او مىفرمايد: «آيا نمىدانى كه پس از تو چه كردند؟ همانا آنها به عقب برگشتند». 3
مسلم نيز به نقل از عبدالله مىنويسد:
رسول خدا (ص) فرمود: «من زودتر از همه كنار حوض خواهم بود و براى رهايى گروههايى به سختى تلاش مىكنم. سپس بر من غلبه مىشود (تلاش من