194مردم پس از رسول خدا (ص) برگشتند، مگر سه نفر. عرض كردم: «آن سه نفر كيستند؟» فرمود: «مقدادبن‌اسود و ابوذر غفارى و سلمان فارسى- رحمت و بركات خدا بر آنها باد. سپس [گروهى از] مردم پس از مدت كمى [حقيقت را] شناختند (كه اميرالمؤمنين به خلافت شايسته‌تر است)» و فرمود: «آنها همان كسانى هستند كه [حق] بر محور آنان دور مى‌زند، از بيعت امتناع كردند تا اينكه اميرالمؤمنين را به زور آوردند و بيعت كرد و اين همان سخن خداى متعال است كه مى‌فرمايد: وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللّٰهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللّٰهُ الشّٰاكِرِينَ ¹». ²

از ظاهر حديث برمى‌آيد كه سه نفر پس از رسول خدا (ص) به بيعت با اميرالمؤمنين عليه السلام پايبند بودند و با غير او بيعت نكردند تا اينكه امام را به بيعت مجبور كردند و آنها هم پس از ايشان بيعت كردند.

جزايرى اين حديث را نقل كرده و به كافى نسبت داده درحالى‌كه آن را به غير معنايش تفسير كرده يا فراموش كرده يا خود را به فراموشى زده است كه بخارى و مسلم، احاديث صحيح بسيارى مبنى بر اينكه گروه‌هايى از صحابۀ پيامبر (ص) پس از وفات ايشان مرتد شدند، نقل كرده‌اند. از جملۀ آنها روايتى است كه بخارى از ابوهريره آورده كه مى‌گويد:

رسول خدا[ (ص) ] فرمود: «در روز قيامت گروهى از اصحابم بر من وارد مى‌شوند و از حوض رانده شده، دور مى‌گردند. پس مى‌گويم: اى پروردگار!