147احتمال اوّل: امام عليه السلام آن را از راه الهام فهميده باشد. وقوع الهام در بين مسلمانان نه تنها ممكن است، بلكه اهل سنّت وقوعش را براى تعدادى از مردم، از جمله عمر بن خطاب ثابت كردهاند.
آنها براى اثبات الهام بر خصوصِ عمر بن خطاب، به روايتى استدلال كردهاند كه آن را بخارى، مسلم، ترمذى، احمد، حاكم، ابن حبان، طيالسى، طحاوى و عدهاى ديگر، از ابوهريره چنين نقل كردهاند: «پيامبر[ (ص) ] فرمود: در امّتهاى قبل از شما الهامشوندگان (محدَّثون) بودند؛ اگر در امّت من كسى چنين باشد، همانا او عمر است». 1
ابن حجر مىگويد:
«محدَّثون» جمع محدَّث است و در تأويل آن اختلاف شده است؛ عدهاى گفتهاند: «مراد، الهامشونده است». بيشتر علما همين نظر را دارند. عدهاى نيز مىگويند: «محدَّث، مردى است كه حدس درستى دارد؛ او كسى است كه از عالم بالا مطلبى بر دلش فرود مىآيد؛ مانند فردى كه ديگرى به او چيزى بگويد». 2
در جاى ديگرى نيز ابن حجر گفته است:
سراسر وجود آنها (محدَّثين) را رحمت فراگرفته است و فراوانى آنها پس از روزگار رسول خدا[ (ص) ] و صحابه، از زيادتى شرافت اين امت است كه چنين كسانى در ميان آنها هستند. چه بسا حكمت فراوانى چنين افرادى در ميان اين امّت، برابركردن با فراوانى انبيا در بين بنىاسرائيل باشد و چون اين امّت از