137 مصافحهكردن و سخن گفتن فرشتگان با كسانى است كه شأن و منزلت آنها به مراتب از اين دو بزرگوار كمتر است. جرئت بر انكار سخنگفتن فرشتگان با حضرت على و حضرت فاطمه عليهما السلام خطايى آشكار و روشن است و جايز نيست؛ زيرا توهينى واضح به عترت پاك پيامبر (ص) است كه از آن، به خدا پناه مىبريم.
***
جزايرى مىگويد: نتيجه ششم: صاحب اين عقيده - درحالىكه داراى علوم و معارف و هدايت خاصى است كه ديگر مسلمانان در آن هيچ سهمى ندارند- نمىتواند مسلمان باشد يا از جماعت مسلمان شمرده شود.
پاسخ به جزايرى: به نظر مىرسد اين كلام جزايرى (او داراى علوم و معارف و هدايت خاصى است كه ديگر مسلمانان در آن هيچ سهمى ندارند) اشاره دارد به اين اعتقاد كه نزد اهلبيت عليهم السلام ، كتاب جامعه، جفر و مصحف فاطمه عليها السلام وجود دارد.
به هر حال، حكم به كفر و خروج از جماعت مسلمين براى كسى كه با دلايل صحيح چنين عقيدهاى داشته باشد، جايز نيست؛ زيرا حتى اگر با مسامحه بُطلان چنين اعتقادى را بپذيريم، باز براى كسى كه از روى شبهه چنين عقيدهاى را قبول كند، مستلزم تكفير و حتى تفسيق نمىشود؛ چون او ضرورى دين را منكر نشده است. بلكه حتى اگر از روى شبهه، منكر ضرورتى از دين شود، حكم به تكفير آن درست نيست؛ چه رسد به اينكه غيرضرورى دين را منكر شود.
روشن است كه اعتقاد به وجود چنين كتابهايى نزد اهل بيت عليهم السلام ، موجب انكار ضرورتى از دين نمىشود. بلكه در انكار اين مطلب، احتمال هلاكت نيز وجود دارد؛ زيرا ممكن است منكر چيزى شده باشيم كه ثابت و صحيح است و با اين كار خدشهاى در مقام و منزلت اهلبيت عليهم السلام وارد كنيم كه خداوند به منت و كرمش ما را از آن باز دارد. براى توضيح بيشتر مراجعه شود به احاديثى كه قبلاً دربارۀ نهى از رد آنچه اهل