113مشروعيت حكومتى نيست. اما آنچه در ارتباط ميان دو نفر مهم است، دوستى و محبت است نه فقط خويشاوندى. چه بسا خويشاوندىهايى كه نشانى از محبت و دوستى در آنها نيست؛ براى نمونه مىتوان به رابطه خويشاوندى حضرت نوح(عليه السلام) و فرزندش اشاره كرد. 1
از طرفى، ابوبكر به خوبى مىدانست وقتى عمر به بزرگ انصار، سعدبنعباده رحم نكرده است، به فرزند او نيز رحم نمىكند. عمر نيز عثمان را مىشناخت. در واقع خلفا با اين كار، جان فرزندان خود را حفظ كردند.
نويسنده در انتها ادعا مىكند خلفا نه تنها حضرت على(عليه السلام) را نكشتند، بلكه ايشان را در امور مختلف بر جايگاه مشورت قرار مىدادند و عزيز مىداشتند.
ولى بايد گفت شيعيان معتقدند كه نه تنها خلفا حضرت على(عليه السلام) را در جايگاه اصلى خويش قرار نداند، بلكه بزرگترين بىاحترامىها و اهانتها را به ايشان روا داشتند: ريسمان به گردن ايشان بستند و براى گرفتن بيعت اجبارى ايشان را بر زمين كشاندند 2 و همسرش حضرت زهرا(عليها السلام) را نيز به شهادت رساندند. 3
اما علت نكشتن حضرت، و مشاورهگرفتن از ايشان بسيار واضح است؛