103بستر ايشان خوابيد. ¹ طبق استدلال مخالفان، اگر حق با پيامبرخدا(عليه السلام) بود، بايد ايشان در مكه مى‌ماند و از حق الهى خويش دفاع مى‌كرد، نه اينكه از مكه هجرت كند و ديگرى را در بستر خود بگذارد! در واقع مخالفان هم اقرار مى‌كنند كه چنين عملكردى، نبوت ايشان را زير سؤال نبرد؛ زيرا به يقين پيامبر اكرم(عليه السلام)، به امر و تأييد الهى اين كار را كرد. ازاين‌رو ممكن است ولى خدا با تمام شجاعت و دليرى، بنابر حكمتى و در موقعيتى خاص، به اذن خدا از حق الهى يا شخصى خود دفاع نكند و به دلايلى به مبارزه و جنگ مبادرت نورزد و اين متناقض با شجاعت و دليرى نيست. نمونه‌هاى ديگرى نيز از اين‌گونه عملكرد در قرآن هست؛ براى مثال حضرت نوح(عليه السلام) به درگاه خدا به مغلوب‌شدن برابر قومش اعتراف كرد ²؛ حضرت موسى(عليه السلام) از ترس جان از ديار خود گريخت ³ و حضرت لوط(عليه السلام) خود را برابر قومش ناتوان خواند. ⁴

علت قيام مسلحانه نكردن حضرت على(عليه السلام)

شبهه كننده درباره قيام مسلحانه نكردن اميرمؤمنان(عليه السلام) چنين مى‌پرسد:

وقتى رسول‌الله در دو ماه آخر عمر مصلحت‌گرايى را به‌سويى نهادند و على را رسماً جانشين خود كردند، قصدشان حتماً اين نبود كه على سكوت كند و حق خود را نگيرد. قصدشان حتماً اين نبود كه اين اعلان