100متعارض هم نمىداند. خداوند بسيارى از انبياى بزرگ الهى را مثال زده است كه به علت رعايت مصلحت، حتى از دين الهى دفاع نكرده، يا براى گرفتن حقى اقدام ننمودند. اين فرستادگان الهى، با آنكه در راه خدا از هيچ حادثهاى ترس نداشتند، اما به اذن خدا و بنابه علت حكمتهايى، راه صبر و سكوت، و حتى گريز از دشمن را در پيش گرفتند.
ما در اينجا به دو نمونه از رفتار انبياى الهى اشاره مىكنيم:
1. برخورد هارون(عليه السلام) با قوم بنىاسرائيل
هارون(عليه السلام)با داشتن قدرت و شجاعت، با سامرى نجنگيد 1 و در پاسخ حضرت موسى(عليه السلام) چنين گفت: «فرزند مادرم! اين گروه، مرا در فشار گذاردند و ناتوان كردند و نزديك بود مرا بكشند». 2 من فكر كردم اگر به مبارزه برخيزم، تفرقه شديدى ميان بنىاسرائيل مىافتد. «ترسيدم بگويى تو ميان بنىاسرائيل تفرقه انداختى و سفارش مرا مراعات نكردى». 3 حضرت موسى(عليه السلام) نيز عذرِ برادر و جانشين خود را پذيرفت و براى او و خودش، از خداوند رحمت و غفران طلب كرد. 4
به يقين هارون(عليه السلام)، دلير و شجاع بود. اما بهدليل سفارش حضرت موسى(عليه السلام) و ترس از تفرقه، مبارزه و جنگ نكرد. پيامبراكرم(صلى الله عليه و آله) نيز اميرمؤمنان(عليه السلام) را به صبر و دورى از اختلاف سفارش كرد. اين مطلب در گفتوگوى ميان «اشعث» و حضرت على(عليه السلام) آمده است كه بيانگر