142ظهور دارد: وَ لِلّٰهِ الْأَسْمٰاءُ الْحُسْنىٰ فَادْعُوهُ بِهٰا (اعراف: 180) و مظهر يا مصداق صادق اين ظهور به صورت خاص و اتم و اكمل، حضرت نبى اكرم(ص) و ائمه معصوم(عليهم‌السلام) هستند. خلاصه و زبده اين سخن را در زيارت جامعه كبيره مى‌خوانيم:

أَلسَّلامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللهِ وَ الأَدِلّاءِ عَلَى مَرْضَاتِ اللهِ وَ الْمُسْتَقِرِّينَ فِي أَمْرِ اللهِ وَ التَّامِّينَ فِي مَحَبَّةِ اللهِ وَ الْمُخْلِصِينَ فِي تَوْحِيدِ اللهِ. ¹

حسن ختام اين بحث را به كلام نورانى مولاى متقيان، علي(ع) اختصاص مى‌دهم كه در شأن ولايت اهل بيت(عليهم‌السلام) فرمود:

هُمْ مَوْضِعُ سِرِّهِ وَ لَجَأُ أَمْرِهِ وَ عَيْبَةُ عِلْمِهِ وَ مَوْئِلُ حُكْمِهِ وَ كُهُوفُ كُتُبِهِ وَ جِبَالُ دِينِهِ. ²

عترت پيامبر جايگاه اسرار خداوندى و پناهگاه فرمان الهى و مخزن علم خدا و مرجع احكام اسلامى و نگهبان كتاب‌هاى آسمانى و كوه‌هاى هميشه استوار دين خدايند.

بدين‌ترتيب، توسل و شفاعت‌خواهى از آنان، عين توسل از حق تعالى است. در حقيقت، اهل بيت(عليهم‌السلام) به‌عنوان «حبل الله»، «عروة الوثقى»، «اعتصام بالله» و «باب الله»، همان شفاعت برگزيده الهى هستند:

وَ لاٰ يَشْفَعُونَ إِلاّٰ لِمَنِ ارْتَضىٰ وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ (انبياء: 28)