123شأن انسان كامل است كه تاكنون به معرفى شأن او پرداخته‌ايم. اينها كلمات آسمانى اعجازآميزى است كه اسرار خود را به سوى هر نامحرمى نمى‌گشايند. ترديدى نيست كه بزرگان ما از همين اشارات، عبارت‌هاى عظيم و متين را آفريدند و از سراپرده اسرار، حقايقى را آشكار ساختند:

آن كس است اهل بشارت كه اشارت داد نكته‌ها هست بسى، محرم اسرار كجاست

عبارت‌هايى چون انصار توحيد و اركان تمجيد، فراتر از آن است كه بگويم اين شأن انسان كامل است؛ زيرا در تعريف انسان كامل گفتيم كه آنان، مظهر جميع كمالات موصوف به صفات جمالى و جلالى خداوند متعال هستند، ولى كلماتى همچون انصار توحيد و اركان تمجيد، حكايت از حقايق بارگاه عز ربوبيت دارند. ازاين‌رو مى‌توانيم نتيجه بگيريم كه از شئونات ائمه معصوم(عليهم‌السلام)، انسان كامل است و الا مراتب عالى مقامات ائمه معصومين(عليهم‌السلام)، قابل فهم و شناسايى ما نيست.

حال در جايى كه انسان كامل كه مظهر صفات و اسماى الهى است، مى‌تواند محل بازگشت سالك عاشق باشد و توسل به او، عين توسل به حق تعالى است، چگونه توسل به پيشوايان معصوم(عليهم‌السلام) كه مقامى بس والاتر از انسان كامل و اولياى الهى دارند و حتى درجات باطنى آنها فراتر از انسان كامل است، جايز نباشد؟!

2. قرب نوافل و فرايض

پيش از هر چيز، در تعريف «قرب» بايد گفت مراد از قرب الهى، قرب زمانى و مكانى نيست، بلكه ساحت قرب الهى مادى نيست و زمان و مكان صفت ماده است. بنابراين، قرب الهى، يعنى از قيد هستى مادى رها شدن.