93باشد، از آتش خارج است و كسى كه در دلش به وزن ذرهاى از خير باشد و لاالهالاالله بگويد از آتش خارج است. اين همان توحيدى است كه محمد آورده است و احاديث بسيار است در حرمت كشتن كافرى كه اقرار به لاالهالاالله و محمد رسولالله كرده باشد. 1
همين روايات را «شيخ سليمان»، برادر محمدبن عبدالوهاب، در كتاب «الصواعق الالهية فى الرد على الوهابيه» كه ضد برادر خويش نوشته، آورده است. 2
اين روايات نه تنها در اين كتابها، بلكه در صحاح و مسانيد اهل سنت آمده است. 3ازاينرو با توجه به اين توحيدى كه مسلمانان برابر وهابيان مطرح مىكنند توسل و استغاثه به پيامبر(صلى الله عليه و آله) و اوليا با آن تعارض ندارد.
«تقىالدين سبكى» در زمينه استغاثه به پيامبران و رسولان و صالحان مىگويد:
استغاثه به آنان فقط به معناى توسل به خدا به سبب جايگاه و شأن آنهاست و كسى كه يارى مىطلبد در حقيقت از يارىكننده مىخواهدكه از بالاتر از خويش كه خداوند باشد كمك بگيرد. پس ياريگر واقعى همان خداوند است و پيامبر