77مىداند وآن را شرك مىپندارد. 1
وهابيان به پيروى از محمدبن عبدالوهاب، توحيد را سه نوع مىدانند:
1. توحيد ربوبيت
توحيد ربوبى، يعنى اعتقاد به اينكه خداوند متعال، خالق، رازق، زندهكننده و ميراننده بندگان است و در افعال خود، مانند خلق، رزق، حيات و... يگانه است.
به اعتقاد وهابيان، مشرك، يهودى، نصرانى و مجوسى به توحيد اقرار كردند و غير از دهريون در زمان گذشته و شيعه در زمان كنونى، كسى آن را انكار نكرده است. 2 با چنين توحيدى، انسان مسلمان نمىشود، خون و مالش احترام ندارد و باعث نجات او از آتش نمىشود، مگر اينكه به توحيد در الوهيت معتقد باشد و اين توحيد ريشه در فطرت دارد. 3
2. توحيد الوهيت
توحيد الوهيت به معناى يگانهدانستن خداوند در عبادت است؛ يعنى توحيد خدا در افعال بندگان، همچون دعا، نذر، قربانى و... . اين توحيد همواره مورد نزاع بوده است و همان توحيدى است كه پيامبران براى امتهاى خويش آوردهاند. در واقع پيامبران، توحيد ربوبى را كه امتها بدان اعتقاد داشتند، تثبيت كردند و آنان را به توحيد الوهيت دعوت كردند. 4