57كافر گويندكه اشخاص را مىپوشاند و زارع را كافر گويندچون تخم را در زمين مىپوشاند و كفر نعمت، يعنى پوشاندن آن با ترك شكرو بزرگترين كفر، انكار توحيد يا نبوت است. 1
كفر، ضد ايمان است و ايمان به معناى باورداشتن خدا، پيامبران الهى و معاد است. بنابراين مىتوان گفتكفر در اصطلاح، انكار يكى از ضروريات دين اسلام، مانند انكار وجود خدا و صفات او، تصديق نكردن پيامبران و انكار معاد است. خداوند در قرآن مىفرمايد: «كسى كه خدا و فرشتگان او و كتابها و پيامبرانش و روز واپسين را انكار كند، در گمراهى دورى افتاده است». 2
گفتنى است ضروريات بر دو قسماند: ضروريات دين و ضروريات مذهب. برخى امور، ضرورى ديناند و تمامى مذاهب بر آن اتفاق دارند؛ ماننداصل وجود و يگانگى خداوند، نبوت، قرآن و معاد. اگركسى اين امور را منكر شود، كافر است. اما برخى امور از ضروريات يك مذهباند؛ مانند عصمت اهلبيت(عليهم السلام) در مذهب شيعهو عدالت كل صحابه در مذهب اهل سنت. در واقع، پيروان اين مذاهب با قبول اين امور، خود را ملتزم به مقدسات آن مذهب كردهاند. انكار اين امور موجب خروج از دين نمىشود، بلكه موجب خروج از آن مذهب مىشود؛ مثلاً اگر كسى عدالت همه صحابه را قبول نداشته باشد، از دين خارج نمىشود؛ زيرا داشتن چنين اعتقادى در تعريف اسلام نيامده است.