473. تفسير به رأى آيات، تحميل خواستههاى خود بر قرآن و استفاده ابزارى از آن براى رسيدن به خواستههاى خويش، بدون توجه به تفاسير مسلمانان و سيره صحابه در استفاده از آيات و روايات.
بدون ضابطه دست به تفسير آيات قرآن زدن و تحريف معنوى آن، نتايج مثبتى براى خود آنان هم ندارد؛ براى مثال آيه 72 سوره اسراء را چگونه معنا مىكنند؟ خداوند در اين آيه مىفرمايد:
وَ مَنْ كٰانَ فِي هٰذِهِ أَعْمىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمىٰ وَ أَضَلُّ سَبِيلاً
اما كسى كه در اين جهان نابينا بوده است، در آخرت نيز نابينا و گمراهتر است.
بنابراين تكليف انسانهاى نابينا چيست؟ آيا آنان به جهنم مىروند؟! آيا اين با عدالت خداوند سازگار است؟! عقل مىگويد در چنين جايى نبايد ظاهر آيه مراد باشد، بلكه بايد اين آيه را با توجه به قرائن و عرف تأويل كرد و گفت: مراد خداوند، بينايى ظاهرى نيست، بلكه بصيرت باطنى و ديدن نشانههاى الهى است كه كفار با آنكه با چشم باز نگاه مىكنند، ولى چشم دل آنان همراه نيست و حق را نمىبينند.
جايگاه عقل در معرفت الهي
از نقشهاى بسيار مهم عقل، شناخت خدا، اسماء و صفات اوست. اين عملكرد عقل را حتى كسانى كه در عمل به احكام شرعى، به نقش عقل اعتنايى نمىكنند، قبول دارند.
هيچكسى نمىتواند نقش عقل را در شناخت خدا و پيامبران الهى منكر شود و از هيچ راه ديگر نمىتوان وجود خدا و حتى صفات الهى و