32او را اجابت كنم. كيست بخواهد، تا به او عطا كنم. كيست طلب غفران كند، تا او را ببخشايم». 1
آنان همچنين حضور خدا ميان بندگان را در قيامت جزء ايمان مىدانند و مىگويند: «ايمان مىآوريم كهخود خداوند روز قيامت براى حكمكردن بين بندگان مىآيد؛ چنانكه در قرآن فرمود: وَ جٰاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ». 2
همچنين برداشت آنان از آيات الهى اين است: «خداوند هركس را بخواهد، گمراه مىكند و نصيحت پيامبر(صلى الله عليه و آله) نيز براى اينگونه انسانها فايده ندارد». 3در واقع انسان را موجودى مجبورمىدانند كه در افعال و سرنوشت خود هيچ ارادهاى ندارد. آنان همچنين براى خداوند، چهره، دست، پاو چشم تصور مىكنند و مىگويند: «اهل سنت متفقاند كه خداوند داراى دو چشم است كه در آخرت ديده مىشود». 4
آنان با برداشت سطحى از آيات قرآن، خدا را مانند انسان معرفى مىكنند و روشن است كه وقتى خدا داراى اجزا شد، موجودى مركب قلمداد خواهد شد كه به اجزاى خود نيازمند است. در صورتى كه اگر آنان تمامى آيات را كنار هم مىديدند، خطا نمىكردند و به حقيقت راه مىيافتند. اگر آنان آيه لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ را ملاحظه مىكردند كه مىفرمايد: «هيچ چيز همانند او نيست»، مىفهميدند كه اين موجودى كه