25او كسى است كه ميان جمعيت درسنخوانده، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر آنها بخواند و آنها را تزكيه كند و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت بياموزد. 1
يا مىفرمايد: «به يقيق براى شما در زندگى پيامبر خدا، سرمشق نيكو بود». 2
قرآن كريم، خود را نور و روشنكننده همه چيز معرفى مىكند و در مقام «تحدّى» از مردم مىخواهد كه در آيات تدبر كنند و ببينند هيچگونه اختلاف و تناقض در آن وجود ندارد و چنانچه مىتوانند، كتابى مانند آن بياورند.
بنابراين ظواهر قرآن بر همگان حجت است. وگرنه خداوند براى فهم و تحدى بهطور عمومى دعوت نمىكرد. البته برخى آيات نياز به تبيين پيامبر(صلى الله عليه و آله) و اهلبيت(عليهم السلام) دارند؛ ماننددعوت به نماز كه در آيه أَقِيمُوا الصَّلاٰةَ دعوت كلى است.كيفيت آن را شخص پيامبر مشخص مىكند. در واقع، اصل كلى مسئله كه اقامه نماز است، براى مخاطب روشن و حجت است.
بايد به اين نكته مهم توجه كرد كهبسيارى از آيات قرآن، همديگر را تفسير مىكنند؛ همانطور كه شيوه خود اهل بيت(عليهم السلام) چنين بوده است. در واقع، با كنار هم قراردادن آيات، مىتوان آنان را تفسير كرد و اين خود حجيت ظواهر را تحكيم مىبخشد؛ براى مثال مىفرمايد: «و بارانى بر آنها فرو ريختيم. چه بد بود باران انذارشدگان». 3 خداوند در آيات ديگر اين