162توبه و 47 سوره نور، پيروى از سنت پ-يامبر اكرم(صلى الله عليه و آله) را نشانه ايمان شخص معرفى مىكند. بنابراين كسى كه از سنت پيامبر پيروى نمىكند، مسلمان و موحد نيست، چرا كه ايشان الگوى انسان است و جز به حق سخن نمىگويد و هرچه سنت اوست، همه بر اساس وحى است و چون معصوم است، خطا، نسيان و اشتباه در او راه ندارد. ازاينرو سنت نبوى چنان فراگير است كه مفسران و فقيهان گفتهاند: «مراد از سنت پيامبر(صلى الله عليه و آله) قول، فعل و تقريرات آن حضرت است». از آنجا كه قرآن، كليات را بيان مىكند و سنت و سيره آن حضرت(صلى الله عليه و آله) تفسيركننده آيات است، آموزههاى سنت گستردهتر از آموزههاى قرآنى است؛ براى نمونه، در قرآن فقط سخن از وجوب نماز است. اما چگونگى انجام دادن آن از سنت معلوم مىشود. ازاينرو پيامبر(صلى الله عليه و آله) پس از معراج و خواندن نمازهاى پنجگانه، به مؤمنان فرمود:
« صلّوا كما رايتموني اصلّي »؛ «آنچنان كه من نماز مىگزارم، نماز بگزاريد».
كيفيت امور ديگرى چون جهاد، زكات، صدقه، حج و... نيز از سنت فهميده مىشود.
حياتبخشي سنت پيامبر(صلى الله عليه و آله )
قرآن كريم، سنت پيامبر(صلى الله عليه و آله) را حياتبخش مردم معرفى كرده است. چنانچه مردم دعوت پيامبر را اجابت كنند، به حيات دنيوى و اخروى مىرسند. خداوند مىفرمايد:
يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلّٰهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذٰا دَعٰاكُمْ لِمٰا يُحْيِيكُمْ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ