161 لاٰ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمّٰا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً (نساء:65)

به پروردگارت سوگند كه آنها ايمان نخواهند آورد، مگر اينكه در اختلافات خود، تو را به داورى طلبند. سپس از داورى تو، در دل خود احساس ناراحتى نكنندو كاملاً تسليم باشند.

شأن نزول اين آيه درباره اختلاف يكى از مهاجران با انصار مدينه بر سر آبيارى نخلستان بوده است؛ آنان براى داورى نزد پيامبر(صلى الله عليه و آله) رفتند. ولى مرد انصار از داورى پيامبر(صلى الله عليه و آله) خشمگين شد و ايشان را به طرفدارى از مرد مهاجر متهم كرد؛ به‌گونه‌اى كه پيامبر ناراحت شد. پس از اين واكنش مرد انصار اين آيه نازل شد و سرپيچى وى را هشدار داد. ¹ در اين آيه، سه دستور مهم براى مسلمانان وجود دارد:

1. به داورى طلبيدن پيامبر(صلى الله عليه و آله) در همه اختلافات؛

2. ناراحت نشدن از حكم پيامبر(صلى الله عليه و آله) در ظاهر و باطن؛

3. اجراى كامل دستورهاى پيامبر(صلى الله عليه و آله). ²

آيات ديگرى چون 32 و 132 سوره آل عمران نيز پيروى از سنت پيامبر(صلى الله عليه و آله) را در راستاى پيروى از خداوند مى‌داند. بر اين اساس مى‌توان گفت آموزه‌هاى نبوى همان آموزه‌هاى وحيانى است و همان‌گونه كه اطاعت خداوند در قرآن واجب است، اطاعت از دستورها و آموزه‌هاى نبوى نيز واجب است.

خداوند در آيه 59 سوره نساء، آيه نخست سوره انفال، آيه 71 سوره