87كه از امام صادق(عليه السلام) از حكم عزل پرسيد. امام فرمود: «به اختيار مرد است؛ هركارى را كه بخواهد مىتواند انجام بدهد» و براى اثبات كراهت، به روايت صحيح ديگرى كه از محمد بن مسلم به نقل از امام محمد باقريا امام صادق(عليه السلام) رسيده و درباره عزل پرسيده شده است، استناد مىكند كه فرمود: «در جماع با كنيز اشكال ندارد، ولى در جماع با زن حرّه، مكروه مىدانم؛ مگر اينكه وقت ازدواج با او شرط كرده باشد». در روايت ديگرى نيز آمده است: «مگر اينكه زن به عزل، راضى باشد يا مرد در وقت نكاح با او، عزل را شرط كرده باشد».
شيخ طوسى و شيخ مفيد و جماعتى ديگر، عزل را حرام مىدانند؛ به دليل روايتى كه از پيامبر(صلى الله عليه و آله ) در نهى از عزل، مگر با اذن زوجه، رسيده، و در روايت ديگرى از آن حضرت، آن را كشتن فرزند در پنهان دانسته است.
افزون بر اين دو روايت، عزل با حكمت نكاح كه توليد نسل است، منافات دارد. پس مخالف غرض شارع از تشريع نكاح مىباشد. 1
اين، گوشهاى از ديدگاه فقهاى اماميه بود كه با رواياتى كه علماى اهل تسنن نقل كردهاند، مطابقت داشت. اكنون برخى از روايات اهل سنت را در اين باره نقل مىكنيم:
بخارى و مسلم در «صحيح»هايشان و نيز ديگران از جابر بن عبدالله انصارى نقل مىكنند كه ما در زمان پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله ) و هنگامى كه نزول قرآن به پايان نرسيده بود، عزل مىكرديم. 2
مسلم در روايت ديگرى از جابر نقل مىكند كه ما در زمان پيامبر(صلى الله عليه و آله ) عزل