122ما مىگوييم كه ايمان، كم و زياد مىشود. ولى مرجئه معتقدند كه ايمان كم و زيادى ندارد.
ما مىگوييم كه اهل قبله به نظر ما مؤمناند، ولى نزد خدا، او اعلم از ما به حال آنان است؛ در حالى كه مرجئه معتقدند ما نزد خدا هم مؤمن هستيم. 1
ابن تيميه در كتاب بيان تلبيس الجهميه در بيان اعتقادات اهلسنت نوشته است:
اهلسنت، هيچ فردى از اهل قبله را به علت انجام دادن گناهانى مانند زنا، سرقت و ديگر گناهان كبيره، تكفير نمىكنند؛ زيرا آنان در هر حالى باشند مؤمناند؛ هرچند مرتكب گناه كبيره باشند.
به اعتقاد اهلسنت، ايمان عبارت است از ايمان به خدا و ملائكه او و كتاب و پيامبرانش، ايمان به قضا و قدر و خير آن و شرّش، شيرين و تلخش و... اسلام عبارت است از شهادتين؛ همانگونه كه در حديث آمده است. 2
شارح عقيده طحاويه مىگويد: «اهل قبله را مسلمان مىدانيم مادام كه به آنچه پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله ) آورده است، معترف باشند و آنچه را او فرموده و از آن خبر داده است، تصديق كنند». 3
در رواياتى كه بخارى در صحيحش، و ابوداوود در سنن و غير آنها، از انس بن مالك از پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله ) نقل كردهاند، مصداق مسلمان بودن اينگونه معرفى شده است:
هركسى شهادت به توحيد خداوند داد و رو به قبله مسلمانان ايستاد و نمازى