87
2. مسأله وحدت [امت] و روايت حديث
درحالى‌كه التزام به امام مهدى(عج) بر پايه احاديث فراوان مى‌تواند عامل بسيار مؤثرى براى متحد ساختن مسلمانان باشد، برخى تفرقه‌افكنان با آنكه به دوستى، وحدت و اتحاد تظاهر مى‌كنند، در تلاشند تا آن را از ميان ببرند.
شيعيان كه به پيروى از اين احاديث خود را ملتزم به امامت مهدى منتظر(عج) مى‌دانند، با همه توان در تحكيم و عموميت بخشيدن به اين نظريه در ميان امت مى‌كوشند. آنها در تلاشند تا از هر راه ممكن ميان فرقه‌هاى اسلامى الفت ايجاد كنند. حتى فقيهانشان در زمينه احكام فقهى و شرعى به اخبار عامه و صحاح اهل سنت استناد مى‌كنند. اين شيوه‌اى است كه آنها هميشه طبق آن رفتار كرده‌اند.
در مقابل، به جاى اينكه چنين شيوه‌اى سبب بزرگداشت و تحسين قرار گيرد، انگيزه‌اى براى خشم يكى از نويسندگان تفرقه‌افكن گشته و با حمله به شيعه گفته است:
در پژوهش‌هاى معاصران شيعه اماميه ديده مى‌شود كه به احاديث ثابت در صحاح اهل سنت استدلال مى‌شود...، ولى اين كار براى اقناع ما و يا صرف ايجاد انس و الفت انجام مى‌شود. آنها اين موارد را «از چيزهايى كه عامه روايت كرده‌اند، مى‌خوانند»، درحالى‌كه استنباط حكم از احاديث خودشان است؛ زيرا از امامان معصوم نقل شده است. اين در حالى است كه مى‌بينيم اهل سنت سخت مى‌كوشند كه ميان امت وحدت ايجاد كنند و آنان را با هم يك‌سخن كنند و هيچ‌كس را هم به فسق يا كفر متهم نمى‌كنند... . 1