51حضرت مهدى(عج) بر اين معنا اجماع ندارند؟»
ولى شخص ناآگاه مى‌كوشد تا همچنان نسبت به تواتر، خود را به نادانى بزند و با لحنى تمسخرآميز بگويد: «كسانى كه تنها به درستى سند ايمان دارند، پاسخ به اين پرسش‌ها(ى محتوايى) را مهم نمى‌دانند».
اين‌گونه برخوردها به وسيله كسانى كه با كتاب و قلم سر و كار دارند، از محدوده ادب بيرون است و در گفت‌وگوهاى علمى پذيرفتنى نيست. اين يك شيوه نفرت‌انگيز است كه جان را برمى‌آشوبد.
آيا درست است با عالمان و دانشمندانى كه سخنان و اعتراف‌هايشان را درباره تواتر احاديث حضرت مهدى(عج) در «اصل مشترك آنها» به صورت خاص نقل كرديم، اين‌گونه با سخافت سخن بگوييم، درحالى‌كه درباره احاديث مشتمل بر امور خاص، ادعاى تواتر معنوى نشده است تا كسى بخواهد با بطلان آنها، بر بطلان اصل قضيه استدلال كند؟!