102عترت - به امامت تعيين كرده و ايشان را همتاى قرآن قرار داده و فرموده است: «على با قرآن و قرآن با على است». 1
آن‌گاه حضرت على(ع) پس از خود به فرزندش، امام حسن(ع)، سفارش كرد و امام حسن به برادرش، امام حسين(ع) و پس از آن، هر امامى به فرزندش سفارش كرد تا آنكه نوبت امامت به محمد بن الحسن المهدى: رسيد. عدد دوازده با حضرت مهدى(عج) كامل شده است. ولادت ايشان با دلايل يقينى براى ما ثابت گشته و مرگ ايشان بر هيچ‌كسى ثابت نشده است. بنابراين، ناگزير بايد به غيبتش ملتزم باشيم؛ زيرا طبق اعلام پيامبر خدا(ص) و پدران وى كه آنان نيز خود امام بوده‌اند، غيبت ايشان امرى مورد انتظار است.
به اين ترتيب، با اين حديث، منظور عترت در حديث ثقلين تفسير و روشن مى‌شود كه چه كسانى پس از وى در ميان امتش جانشين او هستند و تا برپايى رستاخيز از يكديگر جدا نمى‌شوند.
و نيز تنها راه‌حل جمع ميان آن نصوص شريف نبوى و تفسير و بيرون آوردنشان از پيچيدگى، اجمال، تعطيل و ابطال التزام به تعيين خلفا توسط پيامبر(ص) است. علاوه بر آن، غيبت امام دوازدهم مورد انتظار بوده است؛ زيرا پدرانش به اين غيبت خبر داده بودند.
به همين جهت، شيعيان به استناد نصوص شريف نبوى، به امامت امامان دوازده‌گانه و به حضرت مهدى غايب(عج) ملتزم گشتند تا مبادا امام زمان خويش را نشناسند و به مرگ جاهلى بميرند يا بدون امام باقى نمانند.