171
سخن گفتن به زبانهاى مختلف
يكى از طاغوتهاى عصر امام هادى (ع)، «واثق» (نهمين خليفه عباسى) بود. گروهى از دژخيمان «واثق» براى سركوبى شورشيان حجاز به مدينه آمده بودند و فرمانده آنها يكى از افسران ترك بود.
«ابوهاشم جعفرى» مىگويد: «امام هادى (ع) به ما چند نفر كه در محضرش بوديم [و سخن از تاخت و تاز دژخيمان واثق به ميان آمد]، فرمود: برخيزيد تا با هم برويم و از نزديك، آمادگى و تجهيزات اين فرمانده ترك را مشاهده كنيم. ما همراه آن حضرت از خانه بيرون آمديم و به سوى محل استقرار لشكر آن فرمانده ترك حركت كرديم و در كنار آن لشكر در چند قدمى ايستاديم و به تماشا پرداختيم.
ناگاه فرمانده ترك، سوار بر اسب، به سوى ما آمد. وقتى كه نزديك رسيد، امام هادى (ع) به زبان تركى چند كلمه با او سخن گفت. او به قدرى تحت تأثير عظمت معنوى امام قرار گرفت كه همان دم از اسب پياده شد و سُم مركب امام را بوسيد. از آن فرمانده پرسيدم: چه چيز موجب شد كه اينگونه تحت تأثير امام هادى (ع) قرار گرفتى با اينكه او