134ايشان روز هفتم ماه صفر سال 128ه.ق در «ابواء» به دنيا آمد كه بين «مكه» و «مدينه» قرار دارد. نام او «موسى» و كنيه مشهورش، «ابوالحسن» و«ابوابراهيم» و القابش، «كاظم»، «صابر» و «صالح» است. در ميان مردم به «باب الحوائج» معروف است. پدر گرامىاش، امام صادق(ع) و مادر او، «حميده مُصفّاه» است. زندگى پيشواى هفتم شيعيان با خلافت «ابوالعباس سَفّاح»، «منصور دوانيقى»، «هادى»، «مهدى» و «هارون» همزمان بود. آن حضرت در 25 رجب سال 183ه.ق در زندان «سندى بن شاهك» در بغداد مسموم شد و به شهادت رسيد. قبر آن حضرت در «مقابر قريش» واقع در شهر «بغداد» (كاظمين)، زيارتگاه عموم شيعيان و مسلمانان است. (پيشوايان معصوم عليهم السلام، صص 361 - 392)