114پيشواى ششم شيعيان، امام «صادق»(ع) در هفدهم ربيع الاول سال 83ه.ق (اعلام الورى، ص 266) در «مدينه» به دنيا آمد. نامش، «جعفر»، كنيهاش، «مدابوعبدالله» و لقبش، «صادق» است. پدر گرامىاش، امام محمد باقر(ع)، پنجمين امام و پيشواى شيعيان است. بانوى گرامى، «امفروه» نيز مادر اوست. (كافى، ج 1، ص 427) مدت زندگىاش 65 سال و امامتش 34 سال، از 114 تا 148ه.ق، بود. زمامداران عصر ايشان، «هشام بن عبدالملك»، «وليد بن يزيد بن عبدالملك»، «يزيد بن وليد»، «ابراهيم بن وليد» و «مروان حمار» از بنىاميه و «سفاح» و «منصور دوانيقى» از بنىعباس بودند. (اعلام الورى، ص 266) منصور آن امام گرامى را در ماه شوال سال 148ه.ق مسموم ساخت و ايشان در 25 شوال در 65 سالگى به شهادت رسيد. پيكر پاكش را در «بقيع» كنار قبر پدر گرامىاش به خاك سپردند. (كافى، ج 1، ص472؛ ر.ك: پيشوايان معصوم عليهم السلام، صص 291 - 307)