150 فانّه آذاهم اشدّ الإيذاء، و كان يسبّ السلف الصالح، و يأتى فى شأنهم بغاية سوء الأدب،و قد استشهد كثير منهم على يديه. و الحاصل انّه ظالم باغ سفّاك فاسق، و لذلك ابغضه العرب اشدّ من اليهود و النصارى... ¹

بدانيد كه محمّد بن عبدالوهاب امرش در اوايل قرن سيزدهم در نجد ظاهر شد و او عقايدى فاسد و نظرياتى باطل داشت و بدين جهت با اهل سنت به كُشت وكشتار پرداخت... او غارت اموال آنان را حلال مى‌شمرد و گمان مى‌كرد كه در كشتن آنها اجر و ثواب است، به خصوص اهل حجاز كه آزار زيادى را به آنان رسانيد، او سلف صالح را دشنام مى‌داد و در حق آنان نهايت سوء ادب را داشت، و بسيارى از آنان به دست او به شهادت رسيدند. و حاصل اينكه او فردى ظالم، تجاوزگر، خونريز و فاسق بوده است، و بدين جهت عرب او را شديدتر از يهود و نصارا دشمن مى‌دارد...

85. سيد انور شاه

او كه از شيوخ مدرسه ديوبنديه است در كتاب «فيض البارى» مى‌گويد:

امّا محمد بن عبدالوهاب؛ فانّه كان رجلا بليداً، قليل العلم، فكان يتسارع إلى الحكم بالكفر؛ و لاينبغى ان يقتحم فى هذا الوادى الاّ من كان متيقظاً متقناً عارفاً بوجوه الكفر و اسبابه. ²