92به طور كلى، همگان را از اين مسائل آگاه مىكردند كه چنين كسانى دروغگو هستند و مطالب باطلى را به افترا بر اهل بيت(ع) مىبندند و عقايدى را به آن بزرگواران نسبت مىدهند كه اصلاً مورد اعتقاد آنان نيست.
امام صادق(ع) در اينباره فرمود:
مغيرة بن سعيد همواره عادت داشت اخبار دروغى را به پدرم نسبت دهد؛ او نوشتههاى اصحاب پدرم را مىگرفت، ياران او خودشان را بين اصحاب پدرم مخفى مىكردند و نوشتههاى آنان را مىگرفتند و به او مىرساندند؛ وى مطالبى كه آلوده به كفر و زندقه بود، در آنها وارد كرده، آنها را به پدرم استناد داده و آنگاه به ياران خود مىداد تا آنها را ميان شيعه پراكنده كنند. بنابراين، هر مطلب غلوآميزى كه در نوشتههاى اصحاب پدرم يافت شود، از همان دسته مطالبى است كه مغيرة بن سعيد در نوشتههاى آنان وارد كرده است. 1
امام صادق(ع) نيز همچون ديگر ائمه معصوم(ع)، راه و عقيده درست را براى شيعيان بيان مىفرمود تا بتوانند از راه مقايسه عقايد غاليان و آنچه از احاديث منسوب به اهلبيت(ع) به دست آنها مىرسيد، با كتاب و سنت و نيز تطبيق دادن آنها با احاديثى كه در گذشته از ائمّه(ع) صادر شده و صدور آنها به اثبات رسيده بود، حق را از باطل تشخيص دهند. آن حضرت در اينباره فرمود:
لا تَقْبَلوا عَلَيْنا حَدِيثاً إلاّ مَا وَافَقَ القُرْآنَ والسُّنَّةَ أوْ تَجِدُونَ مَعَهُ شَاهِداً مِنْ أحَاديثِنَا المُتَقَدِّمَةِ، فَإنَّ المُغَيْرَةَ بنَ سَعِيدٍ لَعَنَهُ اللهُ دَسَّ فِى كُتُبِ أصْحَابِ أبِى أحَادِيثَ لَمْ يُحَدِّثْ بِهَا أبِى، فَاتَّقُوا اللهَ