84 الْيَمِينُ الْيَدُ وَ الْيَدُ الْقُدْرَةُ وَ الْقُوَّةُ يَقُولُ عَزَّوَجَلَّ وَ السَّمَوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِقُدْرَتِهِ وَ قُوَّتِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ. ¹

منظور از يمين، همان يد و يد به معناى قدرت و قوّت است و خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: آسمان‌ها درپيچيده به قدرت و قوّت پروردگار است كه از هرچه به او شرك بورزند، منزه و ويراسته است.

ج) استواء (استيلا يافتن يا قرار گرفتن)

از «عبدالرحمان بن حجاج» نقل است كه گفت:

از حضرت امام صادق(ع) درباره سخن خداى تعالى كه فرمود: (الرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوىٰ) ²؛ «خداى رحمان كه بر عرش استيلا يافته است»، پرسيدم، فرمود:

اسْتَوَى مِنْ كُلِّ شَيْءٍ فَلَيْسَ شَيْءٌ أَقْرَبَ إِلَيْهِ مِنْ شَيْءٍ لَمْ‌يَبْعُدْ مِنْهُ بَعِيدٌ وَ لَمْ‌يَقْرُبْ مِنْهُ قَرِيبٌ اسْتَوَى مِنْ كُلِّ شَيْءٍ. ³

[خداى تعالى] نسبت به همه چيز مساوى است ⁴؛ يعنى هيچ چيز نسبت به خداى تعالى از چيز ديگر نزديك‌تر نيست، هيچ دورى از او دور نيست و هيچ نزديكى از آن نزديك‌تر نيست و نسبتش با همه اشياء مساوى است.

د) خشم و خشنودى

در مناظره‌اى كه ميان «ابوقرّه» محدّث، از اصحاب «ابن شبرمه» و حضرت امام رضا(ع) رخ داد، ابوقره به آن حضرت عرض كرد: