61آن را خوب و پسنديده بناميم و آنچه مخالف با سنت است، همان بدعت است و لازم نيست آن را با عنوانهاى ناپسند، بد و بدعت گمراهى توصيف كنيم؛ زيرا به نقل از ابن حنبل و نيز جابر بن عبدالله انصارى، پيامبر اكرم(ص) فرمود:
«شَرُّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَ كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ» 1؛ «بدترين كارها، كارهايى است كه نوظهور باشد و هر بدعتى گمراهى است».
همچنين براساس روايت ديگرى، رسول خدا(ص) فرمود:
«كُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَ كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَة» 2؛ «هر امر نوظهورى بدعت است و هر بدعتى، گمراهى است».
از نسائى روايت است: پيامبر اكرم(ص) در ضمن خطبه شريفه خود فرمود:
«شَرُّ الأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا وَ كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَ كُلُّ ضَلاَلَةٍ فِي النَّار» 3؛ «بدترين كارها، كارهايى است كه نوظهور باشد و هر بدعتى گمراهى و هر گمراهى در آتش است».
در اين صورت، بايد ديد بدعت چه وقت و كجا كار خوبى بوده است. بدعت به دليل اينكه نه به وسيله وحى الهى نازل شده و نه در سنت شريف وارد گرديده، بدعت شده است و هيچ دليل خاص يا عامى هم وجود ندارد تا با نسبتدادن آن به دين، عنوان حسنه و خوب بر آن صدق كند.
شايد بتوان دو دليل براى پافشارى بر اين امر يافت: نخست، توجيه كارهاى بدعتآميزى كه از سوى برخى صحابه در دين ايجاد شد و بايد بهناچار اين كارها را توجيه كرد و پس از انتخاب يك عنوان زيبا، آن را در داخل چارچوب دين گنجاند.