36زيرا اينها سخن من نيست. بلكه وحى الهى است كه پروردگارم مرا فرمان داده است تا از آن پيروى كنم و از غير آن پيروى نكنم و من نيز بدون شك از فرمان پروردگارم سرپيچى نخواهم كرد؛ چرا كه در صورت سرپيچى از فرمان او، از عذاب روز بزرگ كه روز ديدار اوست، مىترسم.
اين آيه مباركه همچنين به صورت آشكار دلالت دارد بر قدسىبودن فرمان الهى كه از طريق وحى وارد مىشود و اينكه تحريفِ اين نص شريف يا تبديل آن، كار بسيار خطرناكى است كه انجامدهنده آن را در معرض نابودى و زيانكارى آشكار قرار مىدهد.
شش - ( وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرىٰ عَلَى اللّٰهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآيٰاتِهِ إِنَّهُ لاٰ يُفْلِحُ الظّٰالِمُونَ ) ؛ «و كيست ستمكارتر از آنكس كه بر خدا دروغ بسته يا آيات او را تكذيب نموده؟ بىترديد، ستمكاران رستگار نمىشوند». (انعام:21)
دروغ از گناهان مهلكى است كه خداوند متعال انجامدهندگان آن را به آتش تهديد كرده است. اين عمل زشت كليد هر شرى است و بدعت، بدترين نوع دروغ است؛ زيرا بدعت، دروغبستن به خدا و پيامبر خدا(ص)، و تحريف قوانين دين حنيفى است كه خداوند به پيروى از آن فرمان داده و رسول خود را براى ابلاغ آن مبعوث كرده است تا به خاطر آن جهاد كند؛ بهگونهاى كه خونهاى بسيارى در راه پاسدارى و محافظت از آن در برابر خطر تحريف و سياهنمايى به زمين ريخته است.
بدعتگذار از يكسو با دروغبستن و افترازدن بر خداوند و نسبتدادنِ امورى كه درباره آنها حكم و برهانى نازل نشده است، خود را در برابر جبار زمين و آسمان قرار مىدهد و از ديگر سوى، در راه پيروى از هوا و هوس خويش، در دين خدا دخل و تصرف مىكند؛ امورى را كه در دين نيست، بر