132رسول خدا(ص) نيز به آن عمل كرده است (منظورش متعه در حج بود)...». ¹

از «سعيد بن مسيب» نقل است:

عمر بن خطاب از متعه در ماه‌هاى حج نهى كرد و گفت: «من به همراه رسول‌خدا(ص) اين كار را انجام دادم، اما اينك از آن نهى مى‌كنم و اين بدان جهت است كه هركدام از شما [ممكن است] از شهر و ديارى دور به سفر حج آمده باشد و چون احرام عمره مى‌بندد، گرد و غبار سفر و آشفتگى حاصل از آن در وى موجود است و با اين حال لبيك مى‌گويد. آن‌گاه اگر بعد از طواف خانه كعبه از احرام بيرون بيايد و لباس بپوشد و بوى خوش استعمال كند و اگر همسرش در كنار او باشد، با وى نزديكى كند و در روز ترويه احرامى ببندد و براى اعمال حج به سوى منا بيرون برود، ديگر براى اين حج لبيكى نگفته كه همراه با گرد و غبار و آشفتگى سفر باشد و لبيك نيز منحصر به يك روز مى‌شود؛ درحالى‌كه فضيلت حج از عمره بيشتر است. اگر ما مردم را آزاد بگذاريم، زير بوته‌هاى اراك نيز با زنان خود هم آغوش خواهند شد...». ²

«ابن حزم» نيز نقل كرده است:

عمر بن خطاب گفت: «دو متعه در زمان پيامبر اكرم(ص) بود كه من از آنها نهى مى‌كنم و كسى را كه به انجام آنها مبادرت نمايد، خواهم زد». وى گويد: «اين تعبير ايوب است، اما روايت خالد چنين است:

من از آن دو متعه نهى مى‌كنم و هركس را كه به انجام آنها مبادرت كند، عقوبت خواهم كرد: يكى متعه زنان و ديگرى متعه حج». ³