122كند، بار سفر ببندد و براى خواندن نماز به مسجد جامع شهر ديگرى برود. درحالىكه فضيلت اين دو مسجد يكسان است.
ابوحامد غزالى دراينباره مىنويسد:
قسم دوم اين است كه سفر به قصد و نيت عبادت باشد؛ براى حج يا جهاد... و از قبيل همين سفرهاست زيارت قبر پيامبران و زيارت قبر صحابه و تابعين و ساير علما و اوليا. به طور كلى هركس كه مىشود در زمان حياتش از مشاهده و ديدارش تبرك جست، پس از مرگش هم مىشود از زيارت قبرش طلب بركت كرد و بار سفر بستن با چنين هدفى جايز است و سخن پيامبر اكرم(ص) كه فرمود: «بار سفر بسته نمىشود جز براى رفتن به سه مسجد: اين مسجد من، مسجد الحرام و مسجد الاقصى»، مانع از آنچه گفتيم، نمىشود؛ زيرا اين حديث شريف در باب سفر به مساجد است كه جز آن سه مسجد ياد شده، بقيه به لحاظ فضيلت با يكديگر همسان هستند. 1
دكتر «شيخ عبدالملك السعدى» نيز معتقد است:
نهى از بار سفر بستن به سوى مساجد ديگر به اين دليل وارد شده كه اين كار موجب به زحمت انداختن خود بدون فايده يا ثواب بيشتر است؛ چون ساير مساجد از نظر ثواب با هم مساوى هستند به خلاف آن سه مسجد؛ زيرا عبادت در مسجد الحرام صد هزار برابر، در مسجد نبوى هزار برابر و در مسجد الاقصى پانصد برابر است و افزايش ثواب، خود، انگيزه و مجوزى براى سفر و استحباب آن است. اما چنين ويژگى در ساير مساجد نيست. 2
از جهت سوم، دليل ديگرى بر حرام نبودن سفر به مساجد وجود دارد كه آن را از سيره عملى پيامبر اكرم حضرت محمد(ص) درمىيابيم،