53
آتش زدن خيمهها
كماكان جنگ ادامه داشت. عمر سعد تعدادى از سربازانش را مأمور كرد تا خيمههاى آل الله را از جاى درآورند و به آتش كشند. ياران امام براى جلوگيرى از محاصره به مقابله پرداختند و چون درگيرى شدت گرفت، به فرمان عمر سعد خيمهها به آتش كشيده شد.
امام فرمود: «بگذاريد خيمهها را بسوزانند تا به دست خود راه عبور خود را بسته باشند».
همانگونه شد كه امام مىفرمود. 1 اين اولين بارى نبود كه خانه و حرم اهل بيت پيامبر به آتش كشيده مىشد. اهالى حرم كه با ديدن شعلههاى آتش ماجراى مدينه را به ياد مىآوردند، درحالىكه فرياد مىزدند، از خيمهها خارج شدند. عجب صحنه و ماجراى عجيبى! يكسو چكاچك شمشير و جنگى نابرابر؛ سويى ديگر زنان و كودكانى مضطرب و نگران، خيمههايى سوزان، بارش تير بر آن اردوگاه كوچك و بانويى كه افزون بر مسئوليت آرامش و هدايت بانوان و كودكان تشنه و بىتاب، همۀ هستىاش را آماج خدنگ دشمن مىبيند و با فروافتادن هر ستارهاى، دل دريايىاش طوفانى مىشود.