110 راه مىرسد، و بلاهاى آسمانى مدام بر شما خواهد باريد و شما را نابود و در همين دنيا به جان يكديگر خواهد انداخت و در روز رستاخيز هم در عذاب جاودانۀ الهى خواهيد بود؛ زيرا درباره ما به ناحق ستم كرديد و لعن و نفرين خدا بر ستمگران باد.
واى بر شما! آيا مىدانيد با كدامين دست به ما ستم كرديد و با كدامين هيئت به ريختن خون ما راضى شديد و با كدامين پا در نبرد با ما مبارزه كرديد؟! دلهاى شما سخت و جگرهايتان پر از خشم و نفرت و آلودگى است و دلها و چشمها و گوشهاى شما را مهر زدهاند!
ابليس تمام زشتىها را در نظر شما زيبا و شما را به آنها اميدوار كرد و بر روى چشمهاى شما پردهاى كشيد كه اكنون راه را نمىشناسيد.
اى مردم كوفه! نابود شويد كه شما را با رسول خدا(ص) دشمنىها و كينههايى است كه اكنون درصدد انتقام كشيدن از او برآمديد. سپس با برادر رسول خدا، على بن ابىطالب - نياى بزرگوار ما - و همچنين با فرزندان او كه عترت پيامبر و از برگزيدگان و پاكان بودند، بىوفايى كرديد (تا آنجا كه) يكى از شما بر خود ببالد و اين شعر را بگويد:
«ما على(ع) و فرزندان او را با نيزهها و شمشيرهاى هندى كشتيم و زنان آنها را همانند اسيران ترك به اسارت