100
أَ فَعَجِبْتُمْ أَنْ تُمْطِرَ السَّمَاءُ دَماً وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ، فَلَا يَسْتَخِفَّنَّكُمُ المَهَلُ، فَإِنَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَا يَحْفِزُهُ الْبِدَارُ وَ لَا يُخْشَى عَلَيْهِ فَوْتُ النَّارِ، كَلَّا إِنَّ رَبَّكَ لَنَا وَ لهُمْ لَبِالْمِرْصادِ. 1
اى مردم كوفه، اى جماعت مكر و افسون و محروم ماندگان از غيرت و حميت! اشك چشمهايتان خشك مباد و نالههاى شما آرام نشود. مَثَل شما مثل زنى است كه تار و پود بافت خود را در هم ريزد و رشتههاى آن را از هم بگسلد. شما سوگندهايتان را دستاويز فساد و نابودى خويش قرار داديد. شما چه داريد جز گزافه، غرور و دشمنى و دروغ و همانند كنيزكان خدمتكار چاپلوسى و سخنچينى كردن و يا همانند سبزهاى كه از فضولات حيوانى تغذيه مىكند و بر آن رشد مىكند، و چون نقرهاى كه روى گورها را بدان زينت كنند، داراى ظاهرى فريبنده اما درونى زشت و ناپسنديد! براى خود چه بد توشهاى اندوختهايد و از پيش فرستادهايد تا خداى خود را به خشم آوريد و عذاب هميشگى او را براى خود رقم زنيد. آيا شما [پيمان شكنان] براى برادرم حسين(ع) گريه مىكنيد؟! گريه كنيد كه اشك شايستۀ شماست. بسيار گريه كنيد و