32خداوند متعال مىفرمايد:
(كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفّٰارَ نَبٰاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرٰاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطٰاماً) (حديد: 20)
همانند بارانى كه محصولش كشاورزان را در شگفتى فرو مىبرد، سپس خشك مىشود بهگونهاى كه آن را زرد رنگ مىبينى؛ سپس تبديل به كاه مىشود.
و نيز در مورد تكفير گناهان به كار مىرود كه به معناى پوشيده شدن آنهاست.
خداوند متعال مىفرمايد: (وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتٰابِ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَكَفَّرْنٰا عَنْهُمْ سَيِّئٰاتِهِمْ) (مائده: 65)؛ «اگر اهل كتاب ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند گناهان آنان را مىبخشيم».
و نيز در مورد پوشاندن الفت و مودّت سابق به كار رفته است.
قبيله اوس و خزرج زمانى به ياد نزاعهاى جاهلى خود افتادند و لذا بر روى يكديگر شمشير كشيدند، در آن هنگام بود كه خداوند متعال اين آيه را نازل فرمود:
(وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلىٰ عَلَيْكُمْ آيٰاتُ اللّٰهِ وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ) (آلعمران: 101)
و چگونه ممكن است شما كافر شويد، با اينكه (در دامان وحى قرار گرفتهايد، و) آيات خدا بر شما خوانده مىشود، وپيامبر او در ميان شماست؟!
و نيز مىفرمايد: (يَوْمَ الْقِيٰامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ) ؛ «سپس روز قيامت از يكديگر بيزارى مىجوييد». (عنكبوت: 25)