31برخى مىگويند:
سمّي الكافر كافراً؛ لانّه ستر نعم الله عزوجل و نعمه: آياته الدالة على توحيده. و النعم التي سترها الكافر هي الآيات التي ابانت لذوي التمييز انّ خالقها واحد لا شريك له، و كذا ارساله الرسل بالآيات المعجزة و الكتب المنزلة و البراهين الواضحة، نعمة منه ظاهرة، فمن لم يصدق بها و ردّها فقد كفر نعمة الله اي سترها و حجبها عن نفسه. 1
كافر را كافر ناميدهاند به جهت آنكه نعمتهاى خداوند عزوجل را پوشانده است. و نعمتهاى او همان آياتى است كه دلالت بر توحيدش دارد. و نعمتهايى كه كافر آنها را پوشانده همان آياتى است كه براى صاحبان تمييز[عقل و خرد] روشن شده كه خالق آنها يكى است و شريك و همتايى ندارد، و نيز فرستادن رسولان با نشانههاى اعجازآميز و كتابهاى نازل شده و براهين واضحه، نعمتى از او كه آشكار است، پس هركس كه آن را تصديق نكند و ردّ نمايد به طور حتم نعمت خدا را كافر شده يعنى پوشانده و از نفسش محجوب كرده است.
مفهوم «كفر» در قرآن كريم
اصل «كفر» به معناى پوشاندن چيزى است به نحوى كه ديده نشود و اگر به زارع كافر گفته مىشود به جهت آن است كه او دانه را در خاك مستور مىسازد.