180 او همچنين در كتاب «شرح الفقه الأكبر» مى‌نويسد:

ذكروا انّ المسألة المتعلقة بالكفر إذا كان لها تسعة و تسعون احتمالا للكفر و احتمال واحد في نفيه، فالأولى للمفتي و القاضي ان يعمل بالإحتمال النافي؛ لانّ الخطأ في ابقاء الف كافر أهون من الخطأ في افناء مسلم واحد. ¹

ذكر كرده‌اند كه مسأله متعلق به كفر، اگر براى آن نود و نه احتمال كفر باشد و يك احتمال در نفى كفر، سزاوار براى مفتى و قاضى آن است كه به احتمال نافى عمل كند؛ زيرا خطا در باقى گذاشتن هزار كافر آسان‌تر است از خطا در نابود كردن يك مسلمان.

4. نفى اكراه

از شروط تكفير نفى اكراه و بودن آزادى در عمل و گفتن چيزى است.

خداوند متعال مى‌فرمايد:

(مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْ بَعْدِ إِيمٰانِهِ إِلاّٰ مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمٰانِ وَ لٰكِنْ مَنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِنَ اللّٰهِ وَ لَهُمْ عَذٰابٌ عَظِيمٌ) (نحل: 106)

كسانى كه بعد از ايمان كافر شوند -به جز آنها كه تحت فشار واقع شده‌اند در حالى كه قلبشان آرام وبا ايمان است- آرى، آنها كه سينه خود را براى پذيرش كفر گشوده‌اند، غضب خدا بر آنهاست؛ وعذاب عظيمى در انتظارشان است.